Najnowsze wpisy


Świerże Górne
Autor: olalubawska | Kategorie: wydarzenia 
25 lutego 2026, 22:05

Świerże Górne

W dniu 23.02.2026 odwiedziłam Świerże Górne – wieś sołecką w Polsce w województwie mazowieckim, w powiecie kozienickim, w gminie Kozienice.
Możemy tam dojechać komunikacją prywatną z kilku miejscowości między innymi z Warszawy, Piaseczna, Baniochy, Magnuszewa, Zwolenia oraz kilku innych.
Największą atrakcją jest elektrownia wodna Kozienice. Druga co do wielkości elektrownia węglowa w Polsce. Jej kominy już na stałe wpisały się w krajobraz ziemi kozienickiej. Pierwszy z 10 bloków oddano do użytku w 1972 r., ostatni zaś 7 lat później. W 2017 r. zainstalowano nowy blok o największej jak do tej pory mocy. Obecnie Elektrownia Kozienice jest własnością spółki Enea Wytwarzanie.
Kolejnym zabytkiem jest zabytkowa dzwonnica i kościół parafialny imienia świętego Jakuba Apostoła. Dzwonnica została wybudowana w 1744 r. razem z drewnianym, modrzewiowym kościołem pw. św. Jakuba Apostoła w Świerżach Górnych. Po 2 wiekach istnienia, w wyniku działań wojennych na przyczółku warecko-magnuszewskim, kościółek został zrujnowany w 1944 r. Do czasów nam obecnych, pomimo zniszczeń w latach I i II wojen światowych, dzwonnica jednak pozostała i możemy obecnie podziwiać ten wyjątkowy zabytek. Dzwonnica znajduje się na terenie podwórza kościelnego, w jego północno-wschodnim rogu.
Kolejnym ciekawy punktem do zobaczenia jest stary most nad rzeką Zagożdżonką.
Niestety do tego mostu nie można dojechać żadną komunikacją ani miejską ani prywatną tylko samochodem lub rowerem. Niestety władze gminy i powiatu nie pomyślały o tym żeby uruchomić autobus do tego miejsca. Nie każdy ma możliwość dojazdu samochodem albo rowerem. Są osoby które rezygnują z samochodu z powodów ekologicznych. Takie osoby również chciałaby móc zobaczyć to miejsce ale nie mają możliwości, bo nie dojazdu autobusem. Władze powinny zadbać o dojazd publiczny do tego miejsca. Zamiast porozumienia są kłótnie i brak publicznego dojazdu. 

Polecam każdemu odwiedzić to miejsce. Możemy tam odpocząć, pospacerować.

Kulig


Autor: olalubawska
17 lutego 2026, 20:17

W dniu 15.02.2026 wybrałam się na kulig wraz ze zwiedzaniem Otwocka.

Kulig był zorganizowany przez biuro podróży Artur. W trakcie przejazdu do Otwocka przewodnik przybliżył historię zabaw karnawałowych które odbywały się przed laty w Warszawie.
Po dotarciu do Otwocka przewodnik opowiedział krótką historię powstawania świdermajerów, ich znaczeniu oraz współczesności. Podczas zwiedzania zobaczyliśmy kilka najbardziej znanych i okazałych budynków w tym stylu.
Po zakończeniu zwiedzania udaliśmy się do stajni Mirabela. Tam czekały przygotowane dla nas sanie konne. Przejazd ten trwał koło godziny z przerwami. Były 2 przystanki podczas trwania kuligu. Jeden na chwilowy odpoczynek i sesję zdjęciową z końmi. Drugi przystanek to było zwiedzanie niemieckich bunkrów w Dąbrowieckiej Górze gdzie był punkt oporu wchodzący w skład umocnień Przedmościa Warszawskiego, wybudowany w 1940 przez Niemców.
Gdy zakończyliśmy kulig czekał na nas poczęstunek: kawa, herbata, grzane wino, żurek, zestaw ogniskowy.
Polecam każdemu uczestniczyć w kuligu. Można tam miło spędzić czas jak za dawnych lat.

Centrum Edukacji i Historii Warszawskiej...
Autor: olalubawska
09 lutego 2026, 20:15

Centrum Edukacji i Historii Warszawskiej Straży Pożarnej

W dniu 9.02.2023 odwiedziłam Centrum Edukacji i Historii Warszawskiej Straży Pożarnej- placówkę muzealno-edukacyjna poświęconą rozwojowi sprzętu pożarniczego, techniki ratowniczej oraz historii Państwowej Straży Pożarnej m.st. Warszawy. Mieści się w zespole budynków dawnego V Oddziału Straży Ogniowej przy ul. Marcinkowskiego 2 w dzielnicy Praga-Północ w Warszawie. Możemy tam dojechać metrem, autobusem samochodem z każdej części Warszawy. Centrum w założeniach jest przedsięwzięciem niekomercyjnym, przewidzianym dla grup zorganizowanych. Na dwóch kondygnacjach budynku o łącznej powierzchni 1000 m2 przygotowano 15 wystaw prezentujących bogatą historię Warszawskiej Straży Pożarnej począwszy od jej powstania aż do działań jakie podejmowane są w chwili obecnej. W całość wkomponowana jest ścieżka edukacyjna mająca na celu kształtowanie pozytywnych postaw oraz zachowań wobec zagrożeń życia, zdrowia, mienia i środowiska. Miejsce to jest przeznaczone do zwiedzania przez grupy niekomercyjne zazwyczaj szkolne. W wyjątkowych przypadkach jest otwarte na inne grupy zwiedzających. Centrum zostało otwarte w 2018. Przejęło eksponaty dawnego Muzeum Pożarnictwa, które mieściło się w Koszarach Mirowskich przy ul. Chłodnej 3. Ta utworzona w 1983 roku placówka kontynuowała z kolei tradycje Muzeum Pożarnictwa utworzonego w 1907 roku. W trakcie zwiedzania możemy zapoznać się z historią warszawskiej straży pożarnej, sprzętem używanym przez lata oraz poznać zadania współczesnej straży pożarnej.
Polecam każdemu odwiedzić to muzeum. Jest ono bardzo ciekawe, inne niż pozostałe muzea zlokalizowane w Warszawie. Jest to jedna z niewielu tego typu placówek w Polsce. Szkoda tylko że można zwiedzać je tylko podczas wyjątkach wydarzeń takich jak „ Noc Muzeów” czy urodziny Pragi.

Białobrzegi


Autor: olalubawska
26 stycznia 2026, 15:53

Białobrzegi

W dniu 23.01.2026 odwiedziłam Białobrzegi- – miasto w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie białobrzeskim. Leży nad rzeką Pilicą. Możemy tam dojechać tam z wielu miast między innymi z : Warszawy, Grójca, Góry Kalwarii, Radomia i kilku innych miejscowości podłożonych na Mazowszu. Największym zabytkiem miasta jest żelbetowy most im Piłsudskiego na Pilicy. Pisali o nim poeci i prozaicy, tacy jak Agnieszka Osiecka, Jarosław Iwaszkiewicz czy Stanisław Dygat. Wybudowany w latach 1932–1936 niemal 250-metrowy most na rzece Pilicy połączył niegdyś województwo warszawskie z województwem kieleckim. W okresie międzywojennym zaprojektowana przez inż. Wacława Straszyńskiego konstrukcja była wówczas największą tego typu przeprawą w Polsce. Stworzona z okazji 80-lecia jego istnienia iluminacja przęseł nadaje mu niezwykłego charakteru zwłaszcza po zapadnięciu zmroku.
Ciekawym zabytkiem jest Kościół Świętej Trójcy w Białobrzegach. Świątynia została zbudowana w dwóch etapach. Zaprojektował ją warszawski architekt Stefan Szyller. Pierwszy etap budowy przypadł na lata 1932-1939, był to czas urzędowania księdza proboszcza Stanisława Jakóbowskiego. Kamień węgielny został poświęcony w dniu 7 kwietnia 1935 roku przez biskupa Pawła Kubickiego. Pierwsza msza święta została odprawiona w budowanym kościele w dniu 16 sierpnia 1936 roku przez proboszcza parafii Wyśmierzyce, księdza Jana Kwarcińskiego. Wybuch II wojny światowej przekreślił plany ukończenia świątyni. Drugi etap budowy świątyni przypadł na lata 1953-1958, tym razem budował ją proboszcz Józef Dziadowicz. Ostatecznie budowla została konsekrowana w dniu 17 sierpnia 1958 roku przez biskupa Piotra Gołębiowskiego. Budowla posiada trzy nawy i trzy przęsła. Nawy boczne są nieznacznie obniżone w stosunku do nawy głównej, oddzielone są od niej dwiema kolumnami podpierającymi dachy. Świątynia została wzniesiona z granitu, cegły i żelazobetonu, jest częściowo otynkowana, wymalowana na zewnątrz i wewnątrz.
Polecam każdemu odwiedzić to miasto. Możemy tam odpocząć, pospacerować. Na obrzeżach jest plaża miejska. W zimie jest również ciekawa jak w lecie i mniej zatłoczona.

 

Żyrardów


Autor: olalubawska
19 stycznia 2026, 21:09

Żyrardów

W dniu 17.01.2023 odwiedziłam Żyrardów-miasto w Polsce położone w województwie mazowieckim, siedziba powiatu żyrardowskiego, jest ono położone 45 km na południowy zachód od Warszawy. Możemy tam dojechać pociągiem z wielu miast polskich między innymi z Warszawy, Łodzi, Poznania, Olsztyna, Gdańska, autobusami z : Teresina, Mszczonowa, Puszczy Mariańskiej oraz wielu innych. Do miasta możemy przyjechać również własnym samochodem. Na ternie miasta funkcjonuje komunikacja miejska dzięki której możemy dotrzeć w każdy zakątek miasta. Miasto to leży na szlaku turystycznym „Industrialne Mazowsze”.
Możemy tutaj znaleźć wiele zabytków najważniejsze z nich to:
• Osada fabryczna- Żyrardów, noszący niegdyś miano „małej Łodzi”, założyli w 1830 r. Łubieńscy jako osadę fabryczną przy zakładach przędzalniczych, przeniesionych tu z podwarszawskiego wówczas Marymontu. Zachowane po dziś dzień założenie urbanistyczne to jeden z najwybitniejszych zabytków industrialnych Mazowsza. Nazwę otrzymał Żyrardów na cześć Philippe’a de Girarda, pierwszego dyrektora technicznego fabryki, wynalazcy i konstruktora m.in. przędzarki i turbiny wodnej. Obecna osada fabryczna to przede wszystkim lofty i galerie handlowe. Trzeba przyznać – z pietyzmem odnowione i świetnie zakonserwowane. Architekci i konserwatorzy zachowali pierwotny układ osady, co sprawiło że cieszy oko do dziś. W 2012 r. rozporządzeniem Prezydenta RP osada fabryczna w Żyrardowie jako modelowy przykład organizacji przestrzennej XIX- -wiecznego ośrodka przemysłowego została uznana za pomnik historii. Żyrardowska osada fabryczna jest obecnie jedynym w Europie, zachowanym w całości, zespołem urbanistycznym miasta przemysłowego z tego okresu.
• Kościół Matki Bożej Pocieszenia w Żyrardowie –kościół farny, zbudowany w latach 1900–1903, w stylu neogotyckim, według projektu Józefa Piusa Dziekońskiego. Wybudowany m.in. z funduszy K. Dittricha, który przeznaczył też na ten cel ponad 3 mln cegieł z będącej jego własnością cegielni w Radziejowicach. Obok znajduje się plebania z 1903 r. wraz z niewielkim ogrodem.
• LOKOMOTYWA SPALINOWA 409DA-271 W ŻYRARDOWIE- Do lat 80. ubiegłego wieku torowisko koło dawnych zakładów lniarskich służyło do przewożenia materiałów produkcyjnych między oddziałami fabryki, jako bocznica Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. Infrastruktura kolejowa to jednak nie jedyna pamiątk po dawnym torowisku. Z tysięcy lokomotyw będących niegdyś w użytkowaniu zachowała się tylko jedna. Ocalała ze złomowiska dzięki zaangażowaniu pasjonatów. Poddana gruntownej rewitalizacji, ozdabia obecnie plac przed Muzeum Lniarstwa, gdzie dostojnie wita turystów.
• KOLEJ WARSZAWSKO-WIEDEŃSKA, DWORZEC W ŻYRARDOWIE- Pierwszy dworzec w Żyrardowie wzniesiono w stylu szwajcarskim (projekt Jana Jakuba Gaya). Gmach nie spełniał jednak wymogów zarządu kolei i w roku 1884 zastąpił go koszarowy budynek stacyjny w tzw. Stylu ceglanym. W pierwszych latach po odzyskaniu niepodległości dworzec żyrardowski odbudowano z ruin, w jakie obróciły go walki podczas I wojny światowej. Zbudowany według nowego projektu, prawdopodobnie autorstwa Romualda Millera, w niczym nie przypominał poprzedniej budowli. W widoczny sposób nawiązywał do stylu dworkowego oraz ówcześnie definiowanego przez niektórych architektów „stylu narodowego”.
Polecam każdemu odwiedzić to miasto. Możemy tam odpocząć, zrelaksować się. Jest tutaj dużo restauracji z różnymi kuchniami. Myślę że każdy znajdzie coś dla siebie.